هرآنچه که درباره یائسگی باید بدانید

هرآنچه که درباره یائسگی باید بدانید:

 

یائسگی(Menopause)  یک فرآیند طبیعی بیولوژیک است که در دهه ۴۰ یا ۵۰ زندگی اتفاق می افتد. این دوره انتهای چرخه قاعدگی و توانایی بارداری در زنان بوده و با ناراحتی های جسمی و روحی همراه است. در پیش یائسگی (Perimenopause) _چندین ماه یا چندین سال قبل از یائسگی_ هورمون ها دچار تغییراتی می شوند تا در نهایت یائسگی رخ دهد. علائم دوره پیش یائسگی شامل:

قاعدگی نامنظم، گرگرفتگی، عرق شبانه، لرز، تغییرات خلق (افسردگی و اضطراب)، اختلالات خواب، افزایش وزن و کاهش متابولیسم بدن، نازک شدن موها، خشکی پوست و خشکی واژن است. با وجود تخمک گذاری و قاعدگی های نامنظم در دوره پیش یائسگی احتمال بارداری همچنان وجود دارد.

 

 

دلایل یائسگی:

کاهش طبیعی هورمون های جنسی: در انتهای دهه ۳۰ زندگی تخمدان ها به میزان کمتری استروژن و پروژسترون تولید می کنند و توانایی بارداری کاهش می یابد. در دهه ۴۰ دوره های قاعدگی طولانی تر یا کوتاه تر، شدیدتر یا خفیف تر و بیشتر یا کمتر می شوند، تا اینکه در دهه  ۵۰ و با شروع یائسگی تخمدان ها تخمک گذاری را متوقف می کنند و قاعدگی پایان می یابد.

شیمی درمانی و رادیوتراپی: گاهی درمان های سرطان باعث القای یائسگی می شوند و بیمار علائمی همچون گرگرفتگی حین و یا مدتی بعد از درمان را تجربه می کند. در این شرایط توقف قاعدگی دائمی نیست و امکان بارداری همچنان وجود دارد.

عوارض پس از یائسگی:

بروز بیماری های قلبی عروقی بعد از یائسگی افزایش می یابد. با کاهش سطح استروژن خطر بروز بیماری های قلبی عروقی بیشتر و مرگ و میر ناشی از این بیماری ها در زنان برابر مردان می شود. به همین دلیل رعایت ۳ نکته برای حفظ سلامت ضروری است: ورزش کردن، رژیم غذایی سالم و حفظ وزن نرمال.

پوکی استخوان (استئوپروز): در سال های اول بعد از یائسگی ممکن است فرد به سرعت توده استخوانی اش را از دست بدهد.

این شرایط باعث تضعیف و شکنندگی استخوان ها می شود و خطر شکستگی ها افزایش می یابد. در صورت صلاح دید پزشک می توان با دریافت مکمل های کلسیم، ویتامین D و منیزیم از بروز استئوپروز جلوگیری کرد.

افزایش وزن: بسیاری از زنان به دنبال یائسگی، به علت کاهش متابولیسم، دچار افزایش وزن می شوند. به همین دلیل اغلب زنان بعد از یائسگی باید کمتر از گذشته غذا بخورند و بیشتر ورزش کنند تا در وزن مطلوب خود حفظ شوند.

بی اختیاری ادرار: وقتی بافت های واژن و مجاری ادراری الاستیسیته خود را از دست می دهند فرد ممکن است به صورت متناوب، شدید و ناگهانی نیاز به ادرار کردن داشته باشد، یا بی اختیاری ادرار را در حین سرفه، خندیدن یا برخاستن تجربه کند. تقویت عضلات کف لگن با ورزش های کگل و یا استفاده از استروژن های موضعی واژینال می تواند به بهبود این علائم کمک کند.

عملکرد جنسی: خشکی واژن و از دست دادن الاستیسیته باعث ناراحتی و خونریزی های جزئی در طول رابطه جنسی می شود. همچنین در یائسگی تمایلات جنسی (لیبیدو) کاهش می یابد. مرطوب کننده ها و روان کننده های واژن می توانند به بهبود این وضعیت کمک کنند.

در انتها باید گفت که هر یک از زنان تجربه های متفاوتی در این دوره دارند و معمولا اگر یائسگی به صورت ناگهانی رخ دهد علائم شدیدتر خواهند بود.

www.mayoclinic.org

www.healthline.com

Women’s experience of menopause: a systematic review of qualitative evidence. 2015

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.