روز جهانی دیابت

پی‌آمد هشدارهای متخصصان مبنی بر افزایش روزافزون دیابت و هزینه‌های آن در انتهای دهۀ ۸۰ میلادی، فدراسیون بین‌المللی دیابت برای اولین بار در سال ۱۹۹۱، روز ۱۴ نوامبر (سالروز تولد فردریک بانتینگ؛ کاشف انسولین) را روز جهانی دیابت اعلام نمود. امسال بیست و هفتمین سالی است که انجمن دیابت ایران با همکاری وزارت بهداشت،‌ درمان و آموزش پزشکی، وزارت آموزش و پرورش، انجمن متخصصین غدد درون‌ریز و اداره کل سلامت شهرداری تهران و سایر دست‌اندرکاران امر دیابت،‌ این روز را در سراسر کشور برگزار خواهد کرد. هدف از برگزاری این روز، ‌افزایش آگاهی عمومی در مورد علل، ‌علایم، درمان و عوارض مربوط به دیابت اعلام گردیده است. همان طور که مستحضر هستید دیابت در سراسر جهان رو به افزایش است به طوری که در سال ۱۹۸۵ میلادی ۳۰ میلیون دیابتی در جهان برآورد شده بود و امروزه بیش از ۴۲۵ میلیون نفر می‌باشد که این رقم تا سال ۲۰۴۰ میلادی به بیش از ۶۰۰ میلیون نفر خواهد رسید. در کشور ما نیز بیش از ۱۲% جمعیت بالای ۳۰ سال مبتلا به دیابت می‌باشند و در عرض ۳۰ سال گذشته تعداد دیابتی‌ها به بیش از ۱۵ برابر رسیده است. به همین منظور وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی از ۱۹ الی ۲۵ آبان ماه سال جاری را هفته ملی دیابت اعلام نموده و طی هفته دیابت جای جای کشور به پدیده دیابت می‌پردازند، با توجه به شعار روز جهانی دیابت “دیابت و خانواده” سمینارهای متعددی در مورد نقش خانواده در مدیریت، حمایت، پیشگیری و آموزش برگزار می گردد.

امسال روز جهانی دیابت در تهران روز سه شنبه ۲۲ آبان ماه از ساعت ۸ الی ۱۳ در تالار امام بیمارستان امام خمینی (ره) واقع در انتهای بلوار کشاورز با همکاری وزارت بهداشت،‌درمان و آموزش پزشکی،‌ وزارت آموزش و پرورش، انجمن متخصصین غدد درون‌ریز و متابولیسم و اداره کل سلامت شهرداری تهران برگزار می‌گردد. شرکت در این سمینار برای عموم آزاد می‌باشد.

 

آری، هنوز باید از آموزش سخن گفت!

آمار منتشر شده از سوی فدراسیون بین المللی دیابت حاکی است که بیش از ۴۱۸ میلیون نفر از بزرگسالان در سراسر جهان به دیابت مبتلا هستند و تا ۲۵ سال آینده این رقم به بیش از ۶۰۰ میلیون نفر خواهد رسید! برآوردها نشان از افزایش دو برابری عده مبتلایان به دیابت در منطقه خاورمیانه و شمال افریقا دارد یعنی ۳۵ میلیون و چهارصدهزارنفر به ۷۲ میلیون و صدهزار نفر خواهد رسید. در ایران نیز بیش از ۱۲ درصد بزرگسالان به دیابت مبتلایند که به معضلی بهداشتی- درمانی و اجتماعی بدل شده است!

 

اصولاً هدف اصلی در درمان دیابت، قرار دادن دیابتی در شرایطی است که بتواند بدون محدودیت، از زندگی فعال وشاداب و طول عمر طبیعی برخوردار گردد. تحقق چنین شرایطی امکان پذیر نیست مگر با آموزش به بیمار و اطرافیان وی. مبتلایان به بیماری های مزمن از جمله دیابت، نیازمند همراهی و حمایت هستند تا بتوانند بخوبی دستورات درمانی را در زندگی روزمره خود به کار بندند و برنامه خود را پیش ببرند.

 

در درمان دیابت، محور، فرد دیابتی است. به این ترتیب پزشک نباید در نقش قیم بیمار ظاهر شود بلکه باید خود را شریک درمان بداند و در همین راستاست که آموزش به عنوان شرط اساسی درمان مطرح می شود تا فرد دیابتی برای همکاری در تیم درمانی آماده گردد. آموزش ها باید به گونه ای باشد که دیابتی را به توانمندی لازم برساند تا دیابتی بتواند از عهده مشارکت برآید. اصولاً دیابتی های نوع ۱ و یا افراد تحت انسولین درمانی باید تحت آموزش قرار گیرند و به دیابتی های نوع ۲ نیز توصیه شده است که تحت آموزش های لازم قرار گیرند.

 

متأسفانه ضرورت آموزش کیفی و کاربردی با هدف کنترل مطلوب قندخون و مهم تر از آن بهبود کیفیت زندگی دیابتی مقوله ای است که هنوز در کشور به آن اهمیت داده نمی شود. اگر چه انجمن دیابت ایران و فعالان آموزش در این حوزه، از صرف وقت گرانبهای خود دریغ نورزیده اند و آنچه امروزه در تأیید آموزش در محافل علمی مشاهده می شود حاصل فعالیت های پی گیر سال های متمادی این تلاشگران است، با این وجود هنوز شاهد آمارهای هزینه های گزاف درمان عوارض دیابت ناشی از سهل انگاری ها و درمان های نادرست دیابت و حتی مرگ و میر هستیم! ریاست مرکز تحقیقات بیماری های غیرواگیر پژوهشکده غدد و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی تهران در نخستین نشست تخصصی آکادمی اقتصاد سلامت اظهار داشت: «۱۰ درصد از مرگ و میرهای کشور در رده های جنسی و سنی مختلف به دیابت برمی گردد!»

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

1 × 1 =